Geplaatst op

Tips voor als je een naaimachine wil aanschaffen

Ik krijg heel regelmatig de vraag -even tussendoor- wat voor naaimachine ik kan aanraden. Ik heb daar heel veel over te zeggen, en dan kan zeker niet “even tussendoor”. Maar hier kan het wel: volledig en uitgebreid, voor als je even tijd hebt!

Heb je de microbe te pakken, en denk je erover een naaimachine aan te kopen? Dan is het goed om te weten waar je op moet letten.

Naaimachines verkopen namelijk als zoete broodjes. De markt is groot. Maar helaas worden er in de huidige maatschappij erg veel slechte machines gemaakt en verkocht. Een slechte naaimachine kan een oorzaak zijn voor het gefrustreerd opgeven van een bijzondere hobby. Laat je niet misleiden!

Elke naaimachine die je aankoopt gaat in eerste instantie doen wat jij wil: stikken. Die eerste keer op een naaimachine van mindere kwaliteit ga je waarschijnlijk niet meteen problemen opmerken. Pas als het stikken begint te lukken, en jij eens een tas in skai wil maken of een jeansbroek wil omzomen, een blinde rits inzetten of knoopsgaten wil maken ga je het verschil merken met een goeie machine. Bij “leren naaien” gaan er vaak genoeg dingen niet meteen lukken zoals je had gehoopt. Een machine die niet meewerkt maakt de kans op opgeven alleen groter.

Ga je een machine kopen, hou dit in je achterhoofd:

  • Koop je machine bij een betrouwbare naaimachinehandelaar. Daar kan je de machine uittesten. Daar krijg je minstens een half jaar garantie op je toestel. En daar kan je de machine ook steeds binnenbrengen voor onderhoud, of bij problemen. Niet online dus, maar beter ook niet op een rommelmarkt.
  • Elke naaimachine waarvan de verkoper zegt dat deze speciaal voor beginners is, en dus niet voor professioneel/dagelijks gebruik is, zal een zwakke=slechte motor hebben. Een sterke motor is alvast een heel belangrijke vereiste voor een goede machine.
    Je machine moet zonder moeite over een naad van een jeansbroek kunnen stikken, doorheen dikkere tassenband stikken, en skai en leer (dubbele lagen) aankunnen.
  • Koop geen machine die je niet kan uittesten. Probeer verschillende naaimachines om het verschil te voelen. Test niet alleen op een baalkatoen proeflapje, maar op skai en jeans en ook in  dunnere stofjes zoals voile of voeringstof. Kijk hoe je steek eruit ziet aan de onderkant van je lapje. Probeer een knoopsgat uit om te kijken hoe het eruit ziet en of je het op een gemakkelijke manier kan maken. Een automatische knoopsgatfunctie kan handig zijn maar werkt niet goed op hobbelige stukken. Vb: het uiteinde van je tailleband. Kijk of de machine de mogelijkheid heeft om ook een handmatig knoopsgat te maken. Dat is handig, want dan kan je een beetje bijsturen als het in het midden van je knoopsagat foutloopt.
  • Luister naar het geluid. Een machine die telkens begint met een zoemend ngngng-geluid zal niet lang meegaan. Een goeie machine klinkt aangenaam en zacht als hij stikt. Ook fijn als de buren niet wakkerliggen van jouw nachtelijk gestik.
  • Verder zal je opmerken dat heel veel naaimachines voor een deel gedigitaliseerd zijn. Ze beschikken over een scherm waarop de instellingen af te lezen zijn. Mijn ervaring hierover is: hoe meer digitale functies, hoe meer er kapot kan gaan, en hoe moelijker en duurder het herstel. Als je scherm het niet meer doet, of je machine staat te piepen met alle lichtjes aan en je reset-knop doet ook niks meer… dan weet zelfs jouw naaimachine-onderhoudsman niet meer hoe hij dit kan oplossen. Ik ben dus een voorstander van volledig mechanische machines, zonder digitale poespas. Veel steken heb je niet nodig. Een rechte steek en zigzag is in principe voldoende, zolang je de lengte en de breedte maar kan aanpassen zoals je wil.

SLECHTE MERKEN:

SINGER: Je zal merken in de naaimachine winkel dat je soms voor 90 euro al een Singer kan kopen. Waarschijnlijk denk je meteen gescoord te hebben.

Hoewel de merknaam “Singer” betrouwbaar lijkt, is op de dag van vandaag niks minder waar. Het is namelijk zo dat nieuwe Singer naaimachines qua kwaliteit niets meer te maken hebben met de goeie Singers van vroeger. De naam Singer stond oorspronkelijk bekend voor hun sterke motoren en sterke binnenwerk. Het echte merk Singer is zo’n 20 jaar geleden failliet gegaan. In de korte periode waarin er voor naaien weinig interesse was.

Een tiental jaar geleden is de naam Singer overgekocht door een Japanse brolfabrikant, die zo goedkoop mogelijke machines maakt (zogenaamde beginners-modellen). Singers van nu hebben zwakkke motoren en een zwak binnenwerk. Ze maken veel lawaai en stikken stroef. Een groot deel van het binnenwerk- en buitenwerk bestaan uit kunststof ipv metaal. Deeltjes breken makkelijk af en kunnen niet meer vervangen worden. Singers zijn zeer gevoelig aan het soort draad waar mee je stikt. Goedkopere draad (dus niet  van Guterman,Amann of Mettler) breekt af, loopt vast of geeft slechte steken, en maakt je machine snel kapot.  Ironisch genoeg is de goedkope draad die je bij zo’n naaimachine krijgt, dus juist de draad waarmee je je naaimachine kapot maakt.

Duurdere modellen van Singer zullen minder problemen geven, maar een bedrijf dat slechte machines op de markt brengt, enkel omdat mensen graag goedkope dingen kopen, is een bedrijf dat enkel denkt aan de winst, en niets geeft om kwaliteit, en zo dus ook de weggooicultuur in stand houdt. Er is niks duurzaams aan zelf je kleren maken als je om de paar jaar een nieuwe machine moet kopen!

BROTHER: Dat er zoveel groepsverkopen voor Brother ontstaan overal is geen toeval.
De winstmarges voor het merk Brother liggen opmerkelijk hoger dan bij andere merken. Dwz: de naaimachineverkoper krijgt een dik procent, telkens als hij een Brother verkoopt. Geen wonder dat er zo mee naar de oren gesmeten wordt.

Voor de Brothermachines geldt ongeveer hetzelfde als voor de Singermachines. Een goedkope Brothermachine is niet betrouwbaar. Let vb al gewoon eens op het houdertje waar je bobijntje op moet. Het is een zwak ding dat eruitziet alsof het er elk moment af kan vallen/breken. Ook zo ziet de binnenkant eruit van een brother, zwak plastiek.  Een automatische hechtfunctie vind ik persoonlijk een heel vervelend ding omdat je geen inspraak hebt op je hechting. (liever een hendel dan een knopje) en een automatisch knoopsgat is enkel luxe als het altijd lukt op alle soorten stoffen, en alle soorten diktes of onregelmatigheden. Brothers en Singers geven meer slechte dan goede resultaten als het over knoopsgaten gaat, en ze beschikken niet over een functie waarbij je je knoopsgat handmatig (gecontroleerd) kan uitvoeren bij moeilijkheden. Geregeld staat zo’n Brother te piepen met een alarmlichtje dat er iets fout is en het ding doet helemaal niks meer. Ga maar eens uitzoeken wat het probleem is. Resetten en de stekker uittrekken is dan het enige wat helpt. Iedereen weet dat dat truucje niet eeuwig blijft werken.

Wat een fijn ding is om op je machine te hebben is “de automatische draadinrijger”.  Natuurlijk is dat een fijn ding. Brother doet alsof ze dat ding hebben uitgevonden, maar dat zit op bijna alle nieuwe machines, en werkt bij andere merken veel beter. Ook meermaals testen dus, die inrijger!

GOEDE MERKEN

Ik raad je aan een tweedehands (even goed als nieuw, soms zelfs nog beter) machine te kopen van het merk BERNINA, PFAFF of HUSQVARNA.  Dat zijn de enige drie merken die in deze tijd staan voor kwaliteit, waar onderdelen geen probleem voor zijn en die beschikken over zeer degelijke motoren.

Het voordeel is dat de fabrieken nog bestaan, en je dus altijd onderdelen kan vinden om ze te laten repareren.

BERNINA is de ROLLSROYCE onder de naaimachines. Een goede ouderwetse Bernina (let op de sticker: made in Switserland) bestaat volledig uit metaal, is dus SUPERslijtvast, heeft een mooi design, een aangename klank, en de mogelijkheid tot een handmatig knoopsgat. Serienummer 800 of andere nummers die beginnen met een 8 zijn overzichtelijke machines met niet te veel afleidende functies, makkelijk te begrijpen, maar meer functies heb je eigenlijk niet nodig. Voor een tweedehands Bernina betaal je al snel 350 euro. Een nieuwe Bernina machine kost rond de 1000 euro maar heeft meestal een digitaal scherm en digitale knoppen, meer kans op problemen dus
Verder is de precisie waarmee een Bernina stikt veel nauwkeuriger (tot op 1/10de  van een mm). Het verschil met een Husqvarna (tot op 0,5 mm is merkbaar voor professionele naaisters).

Laat je niet misleiden: BERNETTE! heeft niks met Bernina te maken qua kwaliteit. Een Bernetje is een betaalbare goedkope machine, zogezegd voor beginners, met een zwakke motor. Ze zien er mooi uit, maar dat is het enige voordeel van zo’n Bernette. Bernette probeert je net als Singer te verleiden met een naam. (die lijkt iets met Bernina temaken te hebben). Het is een verkooptruc, de merken hebben niks met elkaar te maken.

PFAFF staat bekend om degelijke kwaliteit, sterke motoren, en de fantastische uitvinding van het boventransport. Ik heb bij het stikken met Pfaff nooit problemen ondervonden. Ik heb er zelf niet zoveel ervaring mee omdat ik het design van een Pfaff machine persoonlijk erg lelijk vind (heel hoekig en “platgedrukt”). De vormgeving staat haaks op het elegante design van een Bernina, maar voor design betaal je natuurlijk ook. Op elke PFAFF zit  een boventransportvoet. Handig bij het stikken van leer of toile cirée, en ideaal voor retouches vb in jeans. Ook een Bernina heeft de mogelijkheid tot een boventransportvoet, maar je moet die er los bijkopen en ze werkt niet zo goed als bij Pfaff.

JUKI wordt wel in dezelfde fabriek als Bernina gemaakt, en die kwaliteit schijnt evenwaardig te zijn. Juki is iets goedkoper. Ik heb een overlockmachine van JUKI en ben daar alvast heel erg blij mee. De steek is mooier dan mijn overlock van Husvarna, hij gaat makkelijker over dikke naden heen, en maakt aanzienlijk minder lawaai.

Janome is een japans merk. Zelf heb ik geen ervaring maar ik heb er alleen nog maar goeie dingen over gehoord. Voor een Japans merk wel degelijk en betrouwaar. Elna schijnt ook een betrouwbaar merk te zijn.

In mijn atelier werk ik met HUSQVARNA’s Viking. Ik heb ze momenteel 5 jaar, ze worden regelmatig onderhouden, en geven weinig problemen. Ze worden dagelijks gebruikt en ik ken de mankementen tot in detail: (de nieuwe versie van deze machine heet de Husqvarna Eden Rose, heeft nog enkele handige extra fucties voor beginners en kost 500 euro nieuw.

  • De houder waarin je het voetje klikt is gemaakt van kunststof en is niet heel slijtvast. Dit onderdeel kan wel goedkoop vervangen worden.
  • De vorm van het persvoetje is niet zo verfijnd waardoor hele elastische stoffen soms in de machine kruipen als je erg op de rand begint. De stof komt dan soms vast te zitten onder het steekplaatje. Als je het weet kan je er wel rekening mee houden dat je niet helemaal aan de rand van de stof begint, en met het hechten wel weer goed achteruit gaat.
  • Verder zorgt deze vorm er ook voor dat dunnere stoffen bij het hechten gaan opfrommelen. Dit doet een Bernina veel minder.
  • Het lampje moet van het merk husqvarna zijn en je mag er geen standaard lampje in doen, anders begint een deel van de draadinsteker te smelten!
  • Het half-automatische knoopsgat ziet er niet altijd even mooi uit. De machines hebben soms een langere steeklengte in het achteruitnaaien. Dit kan je wel laten bijstellen.

Wil je graag een nieuwe machine kopen? Ga eens langs bij www.vangelderwim.be
Deze man verkoopt goeie machines, voornamelijk nieuwe machines, soms heeft hij ook iets tweedehands staan. Hij is gevestigd in Herentals. Vanuit Antwerpen ben je met de auto ter plekke in 25 minuten. Vermeld zeker erbij dat je van Madame Tirette gestuurd bent, dan krijg je een korting, of een extra lange garantie. Reken maar op een goede service.

Wil je liever een tweedehands model kopen? Neem dan contact met Jeroen Goris. Deze man koopt tweedehands machines op, zet ze helemaal in orde en verkoopt ze terug. Hij is gespecialiseerd in Bernina en Pfaff, en uitzonderlijk ook in Elna en Husqvarna. Jeroen Goris, Ridder van Parijsstraat 24, 2170 Merksem 0498/197282, prospero@antwerpen.be

veel succes!