Geplaatst op 26 Reacties

Werkbeschrijving Madame Tirette mondmasker, met of zonder naaimachine

Het Pakket van Madame Tirette

Het zelfmaakpakket bevat een gedrukt patroon in 3 maten (volwassenen, grote kinderen en kleine kinderen) en de verbruiksmaterialen om 3 maskers te maken: stof, wattine (volumevlies H630), lint, alu-draad en kabelbindertjes. Je kan het pakket bestellen via de webshop van Madame Tirette. Een pakket kost 15 euro.

Let op! Dit pakket is bedoel voor mensen die graag met hun handen bezig zijn. De eerste keer is het voor sommige mensen even zoeken. Maar eens je het onder de knie hebt is het fijn en rustgevend om te doen. Volg de eerste keer zeker aandachtig de werkbeschrijving. De volgorde is niet vanzelfsprekend.

De stoffen in het pakket kunnen verschillen van de stof op deze foto

De stofjes

Er zijn verschillende pakketten verkrijgbaar. Sommige pakketten zijn effen en neutraal van kleur, andere pakketten bevatten een assortiment van verschillende speelse motiefjes.

Het naaipakket “stippels” bevat 1 soort stof (double gauze) die nog net iets dunner is en daardoor nog beter ademt. Het pakket “olifantje” wordt nog aangevuld met het pakket “walvisje”, en er zijn ook volledig donkergrijze en zwarte pakketten beschikbaar.

Gereedschap

Naast het zelfmaakpakket van Madame Tirette heb je het volgende gereedschap nodig: naald en draad, speldjes, strijkijzer, nijptang, fijn stiftje, een goeie schaar en een lintmeter of lange lat. Een naaimachine is handig maar het kan ook met de hand. Wat je hiervan thuis niet hebt liggen kan je extra bijbestellen via de webshop.

Het patroon

Het patroon dat bij het pakket zit is uitgetekend in 3 maten: voor kleine kinderen, voor grotere kinderen en voor volwassenen. Het patroon voor volwassenen kan je ook gratis downloaden. Het volledige patroon past maar heel nipt op een A4. Als ik het afprint verliest mijn printer telkens een klein stukje van de zijkant. Daarom kan je hieronder het patroon ook in 2 delen downloaden. Je moet ze dan in het midden nog even aan elkaar plakken. Knip het patroon niet uit. Nergens voor nodig!

Het patroon is inclusief naadwaarde van 1 cm

De voorbereiding

Was de stof (niet het volumevlies) op 60 graden in de wasmachine om ze te desinfecteren maar ook om te voorkomen dat de stof later gaat krimpen. Je steekt de stof best in een zakje om delicaat ondergoed te wassen, want de stof zal rafelen (vooral de donkergrijze hydrofiel) en die rafels zijn niet goed voor je wasmachine.

Tip: Is het voor jou niet erg praktisch voor je om de stofjes voor te wassen, dan kan je de maskers ook wassen als ze al klaar zijn. Je moet er dan wel vanuit gaan dat het masker ongeveer 1 cm kleiner zal worden. Voor mijzelf geeft dat geen probleem maar voor mijn vriend (met groot hoofd en een baard) wordt ze dan te klein. Wil je de originele grootte behouden, teken het patroon langs alle kanten 0,5 cm groter over.

Als het droog is strijk je de stof plat zodat je netjes kan werken.

Knip de stof in drie gelijke delen. Elk deel is ongeveer de grootte van een A4.


Heb je gekozen voor het pakket “stippels” , trek dan de twee laagjes stof uit elkaar. Je krijgt duidelijk een laagje voor de buitenkant (goed bedrukt) en een laagje voor de voering (minder goed bedrukt). Aan de verkeerde kanten van de stof hangen nu allemaal kleine draadjes van het uiteen trekken. Dat ziet er misschien gek uit, maar dat is normaal. Je kan die draadjes gewoon laten hangen. Die verkeerde kanten komen straks binnenin dus daar ga je geen last van hebben. klik hier voor een filmpje.

Koos je voor het pakket “olifant” dan hoef je de stoflagen niet uit elkaar te trekken. Combineer alvast 2 stofjes en kies een buiten- en binnenkant.

Knip de linten in gelijke stukken van 50 cm. Je hebt 2 linten nodig per masker.

Knip met je tang het aludraad in gelijke stukjes van 10 cm. Krul de uiteinden op rond de punt van je tang zodat het uiteindelijke draadje ongeveer 6 cm lang is. Klik hier voor een filmpje.

1. Tekenen

Leg de strook volumevlies met zachte kant naar boven op tafel. Leg het patroon eronder. Doordat de wattine een beetje doorschijnend is kan je het patroon op de wattine kalkeren.

Let op! Leg je patroon zoveel als je kan aan de zijkant, want het past maar net 3 keer op het stuk wattine. Teken met een fijn zwart stiftje de vorm op een stuk wattine zoals op de foto. Vergeet niet het midden bovenaan aan te duiden en de plaats voor de lintjes.

2. Persen

Leg de wattine met de ruwe kant (plakkant) naar boven op je strijkplank. Leg je buitenste stof er bovenop, met de verkeerde kant (de kant met de draadjes) naar beneden tegen de wattine. Knip de wattine wat bij als ze uitsteekt langs de randen. Ze mag echt niet aan je strijkijzer kleven! Pers ongeveer 15 seconden met je strijkijzer tot de wattine goed aan de stof plakt. Stoom gebruiken mag, dan plakt het nog sneller.

Let op! Als je een stofje hebt met olifantjes of hartjes mogen ze straks niet ondersteboven staan!

3. Uitknippen

Knip het losse rechthoekig stukje voor de neusbrug uit op de lijn.

Leg het stukje voeringstof onder de gewatteerde stof (goede kanten tegen elkaar). Speld de lagen vast dat het niet kan verschuiven en knip de twee lagen samen uit op de lijn. (Knip er geen naad rond!) Voeringstof en buitenstof hebben nu exact dezelfde vorm. Haal de twee lagen (voering en buitenstof) weer uit elkaar.

4. Rechthoekje naaien

Speld het rechthoekje op de juiste plaats vast zoals op de foto en naai de zijkanten en de onderkant van het rechthoekje op ongeveer 0,5 cm van de rand. Laat de bovenkant open.

Klik hier voor een filmpje met een handig trucje om een knoopje in je draad te leggen.

Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je dit stukje met de hand naait met een stiksteek.

Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je je draad vast zet als je klaar bent.

5. Middennaden naaien

Speld van de buitenstof de randen met de goede kanten tegen elkaar om de middennaad te naaien. Doe hetzelfde voor de voeringstof.

Let op als je de double gauze met stippels gebruikt en de voering gaat naaien! De goede kanten moeten tegen elkaar. De goede kant, dat is de kant waar geen losse draadjes uithangen. Die is iets lichter van kleur dan de verkeerde kant.

Naai op 1 cm van de rand de middennaad in de richting van de pijl en laat het stiksel schuin aflopen naar de rand op het einde. Als je naald en draad gebruikt doe je dit met dezelfde stiksteek.

Knip de naadwaarde korter af bij de ronding van de kin. Dit helpt om de volgende stap beter te kunnen uitvoeren.

Leg de naadwaarde naar 1 kant en naai of stik de naad plat op de goede kant op ongeveer 0,5 cm naast de naad. Doe dit zowel voor de binnenkant als voor de voering.

Let op! Je stiksel mag echt niet minder dan 0,5 cm naast de naad lopen, want je maakt nu het tunneltje voor het kabelbindertje. Als het te smal is past je kabelbindertje hier straks niet meer in.

Klik hier voor een filmpje van hoe je dit met de hand doet met een rijgsteek.

Nu kan je een baleintje (kabelbindertje) in je naad te verwerken. Dit zorgt ervoor dat het masker nog mooier in vorm blijft. Zo ontstaat er geen plooi ter hoogte van de mond als je het lang draagt. Het baleintje insteken is wat prutsen de eerste keer. Lukt het je niet, geen paniek. Je masker is perfect en veilig zonder. Probeer het nog eens bij je volgende exemplaar. Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je de naad platstikt en het kabelbindertje erin verwerkt.

zonder kabelbindertje in de naad valt het masker na een tijdje in ter hoogte van de mond.

6. Lintjes

Speld de uiteinden van de lintjes vast zoals op de foto, op de goede kant, achteraan is op de wattine aangegeven waar die moeten komen.

7. Dubbelen

Steek de cupjes in elkaar zodat ze met de goede kanten tegen elkaar liggen. Speld vast. Stik of naai met een stiksteek op 1 cm van de rand de omtrek, maar laat het open bovenaan, ter hoogte van het rechthoekje.


Let op! Je moet bij deze stap heel erg goed uitkijken dat je niet per ongeluk de lintjes ergens tussen naait waar het niet de bedoeling is. Het helpt om de uiteindes van de lintjes even door het gaatje te halen, zo zitten ze minder in de weg.

Stik of naai met een stiksteek op 1 cm naadwaarde rondom en begin bij het einde van het rechthoekje. Stik rondom met het wattinelaagje aan de bovenkant, tot waar het rechthoekje weer begint. Vergeet niet te hechten in het begin en op het einde.

8. Neusbrug met aludraadje

Steek het stukje alu-draad in het voorziene zakje, tussen de twee gewattineerde lagen. Zodanig dat de opgekrulde deeltjes naar de rand van het masker wijzen. Klik hier voor een filmpje.

(Als je een kindermaatje maakt wordt het straks erg moeilijk om het masker te keren door het kleine gaatje als het alu-draadje er al in zit. Je kan er dan beter voor kiezen om het masker eerst te keren vooraleer je het aludraadje erin steekt, het is dan iets lastiger om het zakje dicht te naaien als het masker al gekeerd is. )

Naai, zonder de voeringstof mee te naaien, het zakje dicht op 1 cm van de rand.

Doe je dit met de hand, gebruik dan de rijgsteek.

Doe je dit met de naaimachine, gebruik dan je ritsvoetje om dicht tegen het aludraadje te kunnen stikken.

Klik hier om op een filmpje te zien hoe je met het ritsvoetje het zakje dichtstikt en hoe je het masker keert.

10. Keergat dichtnaaien

Knip de helft van de naadwaarde rondom weg. Dit helpt tegen het omkrullen van de randen straks.

Ook als je met een naaimachine werkt, is het aan te raden om de volgende stap met de hand uit te voeren voor een mooier resultaat.

Keer het masker door het gat.
Duw de naadwaarde naar binnen, steek vast met speldjes en naai het gat dicht met een blinde steek of een laddersteek.

Let op! Als je een kindermaatje maakt en er zit nog geen aludraadje in, steek dat er dan eerst in en naai het zakje dicht voor je het keergat dicht naait. Probeer dat niet in één stap (been there, done that)

Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je het masker keert en het gat dichtspeld.

Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je het keergat dichtnaait met de laddersteek = blinde steek.

11. Rand doorstikken/doornaaien

Als je met de hand werkt, naai dan de hele rand rondom op ongeveer 0,5 cm van de rand met een rijgsteek.

Gebruik je een naaimachine, stik dan de rand door op 0,5 mm van de rand. Begin en eindig bij het (dichtgenaaide) keergat. Het is aan te raden om het stukje boven het aludraadje met de hand te naaien zodat je goed dicht tegen het draadje aan kan naaien zonder naalden te breken.

Klik hier voor een filmpje om te zien hoe je de rand kan doornaaien.

12. Lintjes afwerken

Maak een knoopje op enkele cm van het einde van de lintjes en knip de overschot eraf.

13. Correct gebruik en onderhoud

Zet het masker met het aludraadje bovenaan op je neus. Vorm het draadje naar de vorm van jou neusbrug. De lintjes moeten boven de oren, schuin naar boven en strak worden vastgeknoopt achterop je hoofd. Trek daarna het masker nog eens strak naar beneden over je kin.

Het is aangeraden het masker te wassen op 60 graden in de wasmachine. Steek het best in een beschermend zakje waar je ook delicaat ondergoed in wast, zodat de lintjes niet verstrengelen in je andere kleren.

14. Tips en Trics

Zitten je mondmasker en je bril elkaar in de weg? Naai dan twee ringetjes rond de lintjes. Daar kan je de steeltjes van je bril ook doorsteken. Zo blijft alles veel beter zitten!

Hou het veilig, blijf gezond en stuur me zeker een foto van het eindresultaat! Ik ben heel benieuwd!

Liefs,

Madame Tirette

Geplaatst op 18 Reacties

Mondmaskers à la Mme Tirette: het concept

Otto (4j) had plots zelf ook een mondmasker ontworpen toen ik even niet keek…

Steeds meer mondmaskers duiken op in het straatbeeld. Het is een beetje wennen. Want de wereld buiten ziet er plots zo kil uit, nu je nog maar half zoveel glimlachende mensen ziet.

Toch kunnen we er niet onderuit. Zelfs als deze coronacrisis straks voorbij is zal je die mondmaskers blijven zien op plaatsen waar mensen samen komen. Als ik terug kan starten met mijn naailessen zal dat misschien wel met een mondmasker aan moeten… Dan moet ik dat masker 3 uur lang kunnen verdragen zonder claustrofobisch te worden of in ademnood te komen. Ik moet kunnen praten en lachen zonder dat het masker verschuift… En het mag mij niet ambeteren want dan kan ik niet nadenken. Ik vermoed dat ik niet alleen ben met mijn bezorgdheid.

FOD en UZA mondmaskers

Sinds de overheid een oproep gedaan heeft om thuis wasbare mondmaskers te maken zie je zoveel verschillende soorten en maten, maar ook verschillende manieren van toepassen. De overheid zelf publiceerde ook een eenvoudig patroon met enkele materiaaltips erbij. “De maskers zouden niet voldoen aan de strenge FFP2-norm, maar wel voldoende bescherming bieden om overdracht van het virus te verhinderen” staat er op hun website…

Dat het mondmasker niet voldoet komt door dat het niet goed aansluit rondom het gezicht. En ook omdat het materiaal dat wordt geadviseerd (2 lagen geweven katoen) alleen grotere druppeltjes tegenhoudt. Er is wel een ruimte voorzien om een filter tussen te steken. Vb een velletje keukenrol.

Dit FOD masker is zeker veel beter dan geen masker. Duizenden naaisters zijn hier al lang mee aan de slag en dat dat vind ik fantastisch en het is zeker niet mijn bedoeling om hen te ontmoedigen, maar… wat als het nog beter kan?

Het FOD mondmasker

Ook het UZA maakte een patroon. Dat is eerder een soort cupje, wat beter aansluit rondom het gezicht. Maar toch niet helemaal. Vooral boven aan de neus staat het open. In deze versie kan je geen extra filter steken, dus ik probeer het met vaster geweven stofjes zoals molton, flanel en ook met een stukje stofzuigerzak er tussen. Met een paar aanpassingen aan de vorm en een stukje alu-draad erin wat ik om mijn neus heen kan vormen kom ik tot een perfect aansluitende pasvorm. Maar dan bots ik op een nieuw probleem. Ik kom in ademnood… Zeker met de stofzuigerzak. Maar ook al met de twee lagen katoen. Het geeft mij een benauwend gevoel. Dit hou ik geen drie uur vol.

Het UZA masker

Ik denk dat het beter moet kunnen. Ik blijf zoeken tot ik een goed aansluitend masker kan maken, waar ik goed door kan ademen en dat toch goed filtert, dat mij niet in de weg zit en dat ook liefst nog een beetje (voor zover dat kan met een mondmasker) vriendelijk uitziet.

Ik begin als een gek door al mijn stoffen te blazen en te ademen, om te zien welke het meest adembaar zijn. Na een paar proefversies kom ik tot een mijn eerste primeur: mijn superdeluxe Madame Tirette mondmasker.

Dit is de eerste versie. De buitenste laag van de stof gebruikte ik hier binnenstebuiten als experiment. Dat zou ik nu zo geen tweede keer doen. Maar de pasvorm en adembaarheid zijn beiden super.

Het Madame Tirette mondmasker, daar nog met 4 touwtjes. De onderste bleken overbodig.

Het patroon

Er is geen naad bovenaan de neus, ik kwam op het idee via een vroegere schoolvriendin Caroline Verbrugghe. Waarvoor dank Caroline! Ik past haar patroon aan om een wat menselijker profiel te krijgen zodat het niet lijkt alsof je een soort muilkorf aan hebt, of dat je er van ver heel erg vervormd uit ziet. Ik tekende dit patroon op de achterkant van een rol plakfolie. De hokjes zijn 1 cm groot. Als je geen printer hebt kan je deze overtekenen. Je kan de helft overtekenen en dan je papier dubbelvouwen en je eerste helft nog eens doortekenen. Maar hier kan je het patroon gratis downloaden en afprinten. Je kan er ook de werkbeschrijving doornemen, gratis en voor niks. Je hoeft geen naaimachine te hebben, het kan perfect met de hand. Een pakketje met materialen kan je via de webshop bestellen.

De materialen

De stof die ik gebuik heet “double gauze“. Dat betekent “dubbel gaas”.
Het is een stof ongeveer van 120g/m, dus iets lichter dan een gewone popeline/katoentje. Ze iets losser geweven. En van groot belang: ze bestaat uit twee hele dunne laagjes stof. Die kan je eenvoudig uit elkaar trekken.

double gauze

Tussen die twee dunne laagjes stof plaats ik de H630 vlieseline volumevlies. Dat is een opstrijkbaar geperst wattine-achtig materiaal dat lijkt op dampkapfilter. Hier komen de allerkleinste deeltjes niet door, wat wel gebeurt bij een gewoon laagje geweven stof.

Vlieseline H630 is een opstrijkbaar geperst volumevlies of wattine

Omdat het belangrijk is dat het masker perfect op het gezicht aansluit werk ik niet met elastiek maar met twee lintjes die je achter op je hoofd vastknoopt. Hierdoor kan je het masker perfect laten aansluiten zonder dat het begint af te zakken. Het mooiste vind ik dat de lintjes gemaakt zijn uit dezelfde stof van het masker. Maar als je op korte tijd veel maskers wil maken kan je beter kant- en klaar katoenen lint (keperband) gebruiken van 1 cm. Want die lintjes strijken en stikken, dat is het meeste werk!

keperband

Bovenaan bij de neusbrug verwerk ik een stukje alu-draad. Dat is een speciaal soort ijzerdraad dat je makkelijk kan buigen en in stukjes knippen. Hierdoor kan je de vorm van het masker precies vormen naar de vorm van jouw neus zodat het perfect aansluit.

aludraad

Hoe je zelf dit mondmasker in elkaar zet vind je hier. Ik heb double gauze besteld in toffe printjes (iets met olifanten en hartjes, en ook in effen antraciet(=donkergrijs), dat past bij alles 😉 Pakketjes met patronen en de juiste materialen kan je via de webshop bestellen. Hou het veilig!

Het Madame Tirette mondmasker. De officiele versie.

Geplaatst op

Tips voor als je een naaimachine wil aanschaffen

Ik krijg heel regelmatig de vraag -even tussendoor- wat voor naaimachine ik kan aanraden. Ik heb daar heel veel over te zeggen, en dat lukt niet “even tussendoor”. Maar hier kan het wel: volledig en uitgebreid, voor als je even tijd hebt!

Heb je de microbe te pakken, en denk je erover een naaimachine aan te kopen? Dan is het goed om te weten waar je op moet letten.

Naaimachines verkopen namelijk als zoete broodjes. De markt is groot. Helaas worden er in de huidige maatschappij erg veel slechte machines (onder de noemer “voor beginners”) gemaakt . Een slechte naaimachine kan een oorzaak zijn voor het gefrustreerd opgeven van een bijzondere hobby. Laat je niet misleiden!

Elke naaimachine die je aankoopt gaat in eerste instantie doen wat jij wil: stikken. Die eerste keer op een naaimachine van mindere kwaliteit ga je waarschijnlijk niet meteen problemen opmerken. Pas als het stikken begint te lukken, en jij eens een tas in skai wil maken of een jeansbroek wil omzomen, een blinde rits inzetten of knoopsgaten wil maken ga je het verschil merken met een goeie machine. Bij “leren naaien” gaan er vaak genoeg dingen niet meteen lukken zoals je had gehoopt. Een machine die niet meewerkt maakt de kans op opgeven alleen groter.

Ga je een machine kopen, hou dit in je achterhoofd:

  • Koop je machine bij een betrouwbare naaimachinehandelaar. Daar kan je de machine uittesten. Daar krijg je minstens een half jaar garantie op je toestel. En daar kan je de machine ook steeds binnenbrengen voor onderhoud, of bij problemen. Niet online dus, maar beter ook niet op een rommelmarkt.
  • Een naaimachine die speciaal voor beginners is bedoeld is relatief goedkoop, maar zal een zwakke motor hebben. Een sterke motor is de eerste belangrijke vereiste voor een goede machine.
    Je machine moet zonder moeite over een naad van een jeansbroek kunnen stikken, doorheen dikkere tassenband stikken, en skai en leer (dubbele lagen) aankunnen.
  • Koop geen machine die je niet kan uittesten. Probeer verschillende naaimachines om het verschil te voelen. Een goedkoop beginnersmodel doet het ok op een katoenen proeflapje, maar probeer ook eens op skai en jeans en ook in  dunnere stofjes zoals voile of voeringstof. Kijk hoe je steek eruit ziet aan de onderkant van je lapje. Probeer een knoopsgat uit om te kijken hoe het eruit ziet en of je het op een gemakkelijke manier kan maken. Een automatische knoopsgatfunctie kan handig zijn maar werkt niet goed op hobbelige stukken zoals op het uiteinde van je tailleband. Kijk of de machine de mogelijkheid heeft om ook een handmatig (of halfautomatisch) knoopsgat te maken. Dat is handig, want dan kan je een beetje bijsturen als het in het midden van je knoopsagat foutloopt.
  • Luister naar het geluid. Een machine die telkens begint met een zoemend ngngng-geluid zal niet lang meegaan. Een goeie machine klinkt aangenaam en zacht als hij stikt. Ook fijn als de buren niet wakkerliggen van jouw nachtelijk gestik.
  • Kies voor een mechanische machine. Veel naaimachines zijn tegenwoordig voor een deel gedigitaliseerd zijn. Ze beschikken over een scherm waarop de instellingen af te lezen en aan te passen zijn. Hoe meer digitale functies, hoe meer er kapot kan gaan, en hoe moelijker en duurder het herstel. Als je scherm het niet meer doet, of je machine staat te piepen met alle lichtjes aan en je reset-knop doet ook niks meer… dan weet zelfs jouw naaimachine-onderhoudsman niet meer hoe hij dit kan oplossen. Geen digitale poespas dus. Veel steken heb je niet nodig. Een rechte steek en zigzag is in principe voldoende, zolang je de lengte en de breedte maar kan aanpassen zoals je wil.
  • Een automatische hechtfunctie vind ik persoonlijk een heel vervelend ding omdat je geen inspraak hebt op je hechting. (liever een hendel dan een knopje) 
  • Wat een fijn ding is om op je machine te hebben is “de automatische draadinrijger”. Hiermee kan je gemakkelijk je draad door je naald steken. Test deze ook goed uit, want het werkt niet altijd zo goed!

SLECHTE MERKEN:

SINGER: Je zal merken in de naaimachine winkel dat je soms voor 90 euro al een Singer kan kopen. Waarschijnlijk denk je meteen gescoord te hebben.

Hoewel de merknaam “Singer” betrouwbaar lijkt, is op de dag van vandaag niks minder waar. Het is namelijk zo dat nieuwe Singer naaimachines qua kwaliteit niets meer te maken hebben met de goeie Singers van vroeger. De naam Singer stond oorspronkelijk bekend voor hun sterke motoren en sterke binnenwerk. Het echte merk Singer is zo’n 20 jaar geleden failliet gegaan. In de korte periode waarin er voor naaien weinig interesse was.

De naam Singer werd overgekocht door een Japanse fabrikant, die zo goedkoop mogelijke machines maakt (zogenaamde beginners-modellen). Singers van nu hebben zwakke motoren, ze maken veel lawaai, stikken stroef en lopen regelmatig vast.  Deeltjes breken makkelijk af en kunnen niet meer vervangen worden. Singers zijn zeer gevoelig aan het soort draad waar mee je stikt. Goedkopere draad (dus niet  van Guterman,Amann of Mettler) breekt af, loopt vast of geeft slechte steken, en maakt je machine snel kapot.  Ironisch genoeg is de goedkope draad die je bij zo’n naaimachine krijgt, dus juist de draad waarmee je je naaimachine kapot maakt.

Duurdere modellen van Singer zullen minder problemen geven, maar een bedrijf dat slechte machines op de markt brengt, enkel omdat mensen graag goedkope dingen kopen, is een bedrijf dat enkel denkt aan de winst, en niets geeft om kwaliteit, en zo dus ook de weggooicultuur in stand houdt. Er is niks duurzaams aan zelf je kleren maken als je om de paar jaar een nieuwe machine moet kopen!

BROTHER: Dat er zoveel groepsverkopen voor Brother ontstaan overal is geen toeval.
De winstmarges voor het merk Brother liggen opmerkelijk hoger dan bij andere merken. Dwz: de naaimachineverkoper krijgt een dik procent, telkens als hij een Brother verkoopt. Geen wonder dat er zo mee naar de oren gesmeten wordt.

Voor de Brothermachines geldt ongeveer hetzelfde als voor de Singermachines. Een goedkope Brothermachine is niet betrouwbaar.

Laat je niet misleiden: BERNETTE! heeft niks met Bernina te maken qua kwaliteit. Een Bernetje is een betaalbare goedkope machine, zogezegd voor beginners, met een zwakke motor. Ze zien er mooi uit, maar dat is het enige voordeel van zo’n Bernette. Bernette probeert je net als Singer te verleiden met een naam. (die lijkt iets met Bernina temaken te hebben). Het is een verkooptruc, de merken hebben niks met elkaar te maken.%MCEPASTEBIN%

GOEDE MERKEN

Ik raad je aan een tweedehands (even goed als nieuw, soms zelfs nog beter) machine te kopen van het merk BERNINA, PFAFF of HUSQVARNA.  Dat zijn de enige drie merken die in deze tijd staan voor kwaliteit, waar onderdelen geen probleem voor zijn en die beschikken over zeer degelijke motoren.

Het voordeel is dat de fabrieken nog bestaan, en je dus altijd onderdelen kan vinden om ze te laten repareren.

BERNINA is de ROLLSROYCE onder de naaimachines. Een goede ouderwetse Bernina (let op de sticker: made in Switserland) bestaat volledig uit metaal, is dus SUPERslijtvast, heeft een mooi design, een aangename klank, en de mogelijkheid tot een handmatig knoopsgat. Serienummer 800 of andere nummers die beginnen met een 8 zijn overzichtelijke machines met niet te veel afleidende functies, makkelijk te begrijpen, maar meer functies heb je eigenlijk niet nodig. Voor een tweedehands Bernina betaal je al snel 400 euro. Een nieuwe Bernina machine kost rond de 1000 euro maar heeft meestal een digitaal scherm en digitale knoppen, meer kans op problemen dus
Verder is de precisie waarmee een Bernina stikt veel nauwkeuriger (tot op 1/10de  van een mm). Het verschil met een Husqvarna (tot op 0,5 mm is merkbaar voor professionele naaisters).

PFAFF staat bekend om degelijke kwaliteit, sterke motoren, en de fantastische uitvinding van het boventransport. Ik heb bij het stikken met Pfaff nooit problemen ondervonden. Ik heb er zelf niet zoveel ervaring mee omdat ik het design van een Pfaff machine persoonlijk erg lelijk vind (heel hoekig en “platgedrukt”). De vormgeving staat haaks op het elegante design van een Bernina, maar voor design betaal je natuurlijk ook. Op elke PFAFF zit  een boventransportvoet. Handig bij het stikken van leer of toile cirée, en ideaal voor retouches vb in jeans. Ook een Bernina heeft de mogelijkheid tot een boventransportvoet, maar je moet die er los bijkopen en ze werkt niet zo goed als bij Pfaff.

JUKI wordt wel in dezelfde fabriek als Bernina gemaakt, en die kwaliteit schijnt evenwaardig te zijn. Juki is iets goedkoper. Ik heb een overlockmachine van JUKI en ben daar alvast heel erg blij mee. De steek is mooier dan mijn overlock van Husvarna, hij gaat makkelijker over dikke naden heen, en maakt aanzienlijk minder lawaai.

Janome is een japans merk. Zelf heb ik geen ervaring maar ik heb er alleen nog maar goeie dingen over gehoord. Voor een Japans merk wel degelijk en betrouwaar. Elna schijnt ook een betrouwbaar merk te zijn.

In mijn atelier werk ik met HUSQVARNA’s Viking Emerals 116. Ik heb ze momenteel bijna 10 jaar! Ze worden regelmatig onderhouden, en geven weinig problemen. Ze worden dagelijks gebruikt en ik ken de mankementen tot in detail:

  • De houder waarin je het voetje klikt is gemaakt van kunststof en is niet heel slijtvast. Dit onderdeel kan wel goedkoop vervangen worden.
  • De vorm van het persvoetje is niet zo verfijnd waardoor hele elastische stoffen soms in de machine kruipen als je erg op de rand begint. De stof komt dan soms vast te zitten onder het steekplaatje. Als je het weet kan je er wel rekening mee houden dat je niet helemaal aan de rand van de stof begint, en met het hechten wel weer goed achteruit gaat.
  • Verder zorgt deze vorm er ook voor dat dunnere stoffen bij het hechten gaan opfrommelen. Dit doet een Bernina veel minder.
  • Het lampje moet van het merk husqvarna zijn en je mag er geen standaard lampje in doen, anders begint een deel van de draadinsteker te smelten!
  • Het half-automatische knoopsgat ziet er niet altijd even mooi uit. De machines hebben soms een langere steeklengte in het achteruitnaaien. Dit kan je wel laten bijstellen.

Wil je graag een nieuwe machine kopen? Ga eens langs bij www.vangelderwim.be, geelseweg 11/1, 2200 Herentals 014/213416

Deze man verkoopt goeie machines, voornamelijk nieuwe machines, soms heeft hij ook iets tweedehands staan. Hij is gevestigd in Herentals. Vanuit Antwerpen ben je met de auto ter plekke in 25 minuten. Vermeld zeker erbij dat je van Madame Tirette gestuurd bent, dan krijg je een korting, of een extra lange garantie. Reken maar op een goede service.

Wil je liever een tweedehands model kopen? Neem dan contact met Jeroen Goris. Deze man koopt tweedehands machines op, zet ze helemaal in orde en verkoopt ze terug. Hij is gespecialiseerd in Bernina en Pfaff, en uitzonderlijk ook in Elna en Husqvarna. Jeroen Goris, Ridder van Parijsstraat 24, 2170 Merksem 0498/197282, prospero@antwerpen.be

veel succes!

Geplaatst op

Madame Tirette’s sprookjesachtige kinderkledij

Hallo daar, geïnteresseerde!

Leuk dat je interesse hebt in Madame Tirette, en dat je op deze site beland bent!

Ik geef je graag wat meer uitleg over wie ik ben en wat ik doe. Misschien komt het nog van pas!

Wie en wat?

Ik ben Mathilde Boussauw, alias Madame Tirette. Ik werk als kleermaker/ontwerper in mijn atelier/winkeltje in Antwerpen. In dat atelier geef ik ook naailessen. Hoe dit allemaal tot stand is gekomen kan je hier lezen:  https://www.madametirette.be/info.html

Voor info over de naailessen kan je ook op de website terecht: https://www.madametirette.be/naailessen.html

Ik beschouw mezelf als een “creatieve kleermaker”. Ik doe alle soorten naaiwerk, zolang het maar om “kleding” gaat.

Ik maak zowel kleding op maat als toneelkostuums, zowel voor groot als voor klein, voor dames en voor heren. Ik doe ook het gewone praktische herstelwerk.

Daarnaast geef ik wekelijks een aantal naailessen, zowel voor startende als voor meer ervaren naaisters, en ook voor jonge naaisters vanaf 9 jaar. Iedere schoolvakanties organiseer ik naai- en ontwerpkampjes voor jongelingen. Thuis heb ik een zoontje van bijna 3 (Otto °31/12/2015) en een man die een beetje soortgelijke dingen doet als ik, maar dan in de muziek (meestered.be)

Jeuk

Hoewel ik dag in dag uit met leuke dingen bezig ben, begint het soms ineens te jeuken! Dan moet ik eventjes alles waar ik aan bezig ben opzij vegen, want dan komt er plots een idee! En als dat idee dan niet meteen uitgevoerd wordt, dan gaat het misschien verloren!  En aangezien ik mijn eigen baas ben… Boem patat!

Dit vossenjasje was het resultaat van de eerste keer dat ik van die jeuk kreeg. Dit moet een zestal jaar geleden geweest zijn, dus ondertussen heb ik nog veel jeuk gehad, en dus al best wel een collectie opgebouwd.

De kleertjes

Sindsdien ontwerp en maak ik dus ook fabelachtige kinderkledij, die ik te koop aanbied in mijn atelier.
De kleertjes zijn allesbehalve gewoon.
Ze zijn sprookjesachtig, fabelachtig, een tikkeltje retro en ze zitten vol grapjes.

Het meest bijzondere eraan is dat het het op het eerste zicht toneelkostuums lijken voor in de verkleedkoffer, maar ze zijn zodanig mooi afgewerkt dat ze geschikt zijn voor het alledaagse leven. Lees: “Je kan ermee naar school!”

Ik gebruik voornamelijk natuurlijke stoffen zoals katoen en wol. Ook het bedrukken van stof doe ik zelf.

Ik bedenk ze zelf, ik teken zelf de patronen en stik ze zelf in elkaar. Ik doe dat liefst geen 2 keer op precies dezelfde manier, dus jouw bestelling kan een klein beetje varieren van het voorbeeld op de foto. Zo blijft elke bestelling een uitdaging en kan ik elk exemplaar met evenveel liefde en plezier in elkaar zetten.

In het begin leek het een goed idee om van elk modelletje ieder maatje op voorraad te hebben, en ik heb dus een hele hoop op stock. Datgene wat ik niet op voorraad heb maak ik op bestelling. Daarom reken ik ongeveer 14 dagen om je bestelling te maken. Slow fashion dus.
Ieder exemplaar is eerlijk, duurzaam, handgemaakt, belgisch en steekt boordevol liefde!

Als je mijn collectie wil bekijken kan je bovenaan op de link “winkel” klikken.

Als je zelf een idee hebt voor een bepaald kledingstuk, dan denk ik graag met je mee om dat idee uit te voeren!